On iki yaşında…

Bir çocuk annesi.

Geleceğe özlemle

bakıyordu.

Yaşıtları gibi okula

gidiyor, derslerini hiç

aksatmıyordu.

Hayır yanlış yazmadım

on iki yaşında…

    ***

Adı Y.Ç.

İzmir’de yaşıyor.

Bilmem kimin tarafından,

bilmem ne yapıldı.

Hamile kaldı. Karnı şişti.

Dokuz ay geçti,

doğum sezaryenle 

gerçekleşti.  

Bir kız çocuğu

dünyaya geldi.

Annesinin ve kendisinin

sağlık durumu iyi.

Dünyaya

geliş biçimi kötü.

Mahlukun biri içindeki

sapık duyguları kabartmış,

kızın yaşına başına aldırmadan

yapacağını yapmış.

    ***

Desem ki,

bu eylemi gerçekleştirenleri

darağacında sallandıralım,

desem ki, 

erkeklik organını keselim,

desem ki,

tabelalara yapıştırıp

kurşuna dizelim,

desem ki,

aslanlara yedirelim,

Gerici olurum değil mi?

Bu devirde böyle

cezalar verilir mi?

Gidim işime…

    ***

Zaten bu yaşadıklarımız,

gerici olurum, ayıplanırım

korkusu yüzünden başımıza

gelmedi mi?

Kesilen kafalar,

öldürülen öz anne ve babalar,

öz kızlara, yeğenlere tecavüzler…

Düzelir, düzelir, düzelir…

He ya düzelir…

“Allah” diyeni, “Peygamber”

diyeni aşağıla, düzelir…