On iki yaşında…
Bir çocuk annesi.
Geleceğe özlemle
bakıyordu.
Yaşıtları gibi okula
gidiyor, derslerini hiç
aksatmıyordu.
Hayır yanlış yazmadım
on iki yaşında…
***
Adı Y.Ç.
İzmir’de yaşıyor.
Bilmem kimin tarafından,
bilmem ne yapıldı.
Hamile kaldı. Karnı şişti.
Dokuz ay geçti,
doğum sezaryenle
gerçekleşti.
Bir kız çocuğu
dünyaya geldi.
Annesinin ve kendisinin
sağlık durumu iyi.
Dünyaya
geliş biçimi kötü.
Mahlukun biri içindeki
sapık duyguları kabartmış,
kızın yaşına başına aldırmadan
yapacağını yapmış.
***
Desem ki,
bu eylemi gerçekleştirenleri
darağacında sallandıralım,
desem ki,
erkeklik organını keselim,
desem ki,
tabelalara yapıştırıp
kurşuna dizelim,
desem ki,
aslanlara yedirelim,
Gerici olurum değil mi?
Bu devirde böyle
cezalar verilir mi?
Gidim işime…
***
Zaten bu yaşadıklarımız,
gerici olurum, ayıplanırım
korkusu yüzünden başımıza
gelmedi mi?
Kesilen kafalar,
öldürülen öz anne ve babalar,
öz kızlara, yeğenlere tecavüzler…
Düzelir, düzelir, düzelir…
He ya düzelir…
“Allah” diyeni, “Peygamber”
diyeni aşağıla, düzelir…
