Tarsus’ta özellikle St.Paul yılından çok ümitli olmamıza rağmen beklenen turistler gelmedi...

2008 yılı geride kaldı.. Bugün 2009 yılının sonlarına doğru geldik... Geçmiş yılların verdiği bilgi ve birikim ile bugünlerde turist geliyor ama alışveriş yapmıyor diye şikayet eder dururuz.

Esnaflarımız bunda haklılar..

Ancak bu hususta bizlerde hiçmi suç yok… Hiçmi kusurumuz yok?

Elbette var..

Ben tesbit ettiğim bir iki noktayı bugün buradan aktarmak istiyorum..

Birincisi turistin geldiğinde konaklayacağı yerimiz yok.. Bu hususta önceki gün gelen  Estonyalı  Helena ile yaptığımız görüşmede kendisi bir turist rehberi olarak görüşlerini,düşüncelerini ve tesbitlerini iletti bize.. Tarsus’ta turistin kalacağı doğru dürüst bir otel yok dedi. Tarihi Evlerimizi gezip; gördüğü için buraları sorduk kendisine. Çok beğenmişti. Buraların Butik otel haline getirilmesi halinde turistlerin buralarda kalmak isteyip istemeyeceği konusunda görüşlerini sorduk. kendisi “Harika olur” dedi yarım yamalak Türkçesiyle.. Halen restoresi devam eden bu tarihi evlerden Belediyenin ele aldığı ve yaptırdığı  eski bina gerçekten tam bir Butik Otel olacak durumda.. Sanıyorum ki, bu ev Butik otel olduğunda çok turist burada kalacaktır. Böylece turistler kentimizde kalacak ve döviz bırakacaktır.

İkincisi turistlerin burada kalması  çarşıda yiyecek içecek, hediyelik eşya alması için neler yapıyoruz? Bunları irdeleyelim…  Yiyeceklerimize güvenmiyorlar. Bu tereddütlerini yok etmemiz gerek..

Üçüncüsü…Güya geçenlerde esnafa yabancı dil kursu verildi… Çok kısa  süreli bu kursun önemli olduğunu biliyorum. Ancak kent merkezinde hangi esnafı gezerseniz gezin bakalım kaçı yabancı dil biliyor? Ya da turistle konuşabiliyor?

Bir elin parmaklarını geçmez inanın…

Dördüncü, bizim insanımızın bazıları gelenleri rahatsız ediyor..

Kimisi bakışlarıyla, kimisi ise elindekileri satma pahasına turiste rahatsızlık veriyor…

Mesala Simitçisi geliyor… Bunu daha öncede yazdım.. Genç, çocuk veya adam yabancı dil bilmediği gibi gülünç sorular soruyor.

-Hello Turist abi.. Simit almazmısın? diye soruyor..

Turistin konuştuğu hiçbir şeyi anlamıyor.. Sadece "No..no.." kelimesini anlıyor…

Yani turist hayır diyor, ama bizimkiler bastırıyor..

-Bir tane al be abla.. Sabahtan beri siftah etmedim valla…

Güya onlar senin siftahının ne olduğunu bilecek veya Türkçeni anlayacak..

Simitçilerimiz neyse bir de dilencilerimiz var..Kucağında bir bebe. Elini açıp turiste yalvarıyor…

-Allah rızası için bir sadaka..

Onlarda aval aval bakıyor.. Kimisi gülüp geçiyor, kimisi madeni bozukluğu varsa çıkarıp veriyor. Verirken de boy boy fotoğrafını çekiyor bizim garibanların..

Onlarda bir halt ettiklerini zannediyorlar. Bilmiyorlar ki kendimizi ve ülkemizi rezil ediyoruz..,

Geçenlerde dilencinin biriyle tartıştım.

-Burada dilenme. Hem kendini hem de ülkemizi rezil ediyorsun. Onların dilini bilmediğin gibi birde zorla para istiyorsun. Yapma gözünü seveyim dedim..

Kucağında bebek olan kadın fırçayı bastı..

-Sana ne, ben senden mi istiyorum dedi. Buda yetmedi bin türlü beddua etti…

Bunlara kesin bir çözüm bulunmalı..Biz insan olarak, Tarsuslular olarak önce esnafımızı ve insanlarımızı eğitmeliyiz, sonra turiste cazip olacak alternatifler hazırlamalıyız.. Onları kaz gibi değil, Altan yumurtlayan tavuk gibi görmeli değer vermeli, onlara misafirperverliğimizi onları rahatsız etmeden göstermeliyiz..

Yoksa Altın yumurtlayan tavuğu kesenler misali bizde aval aval bakakalırız..

Bu arada  yabancı dil eğitim kurslarının tekrarında yarar olduğunuda belirteyim. Bu kurslara daha önce katılanlarda tekrar alınmalı, yabancı dilleri geliştirilmeli, hiç bilmeyenlerde mutlaka İngilizceyi öğrenmelidir. Bu ve benzeri eksiklikler giderildiği takdirde hem esnafın turistle iletişimi artar, hemde satışı..

Basit gibi görünen bu işler aslında çok önemli.. Bu kent Turizm pastasından gerçek payı istiyorsa bunları yapmalıdır.