Bizim bir Hayali”miz vardı.

Ama artık yok..

Aradan tam tamına 30 koca yıl geçti..

O değerli insanı bundan tam 30 yıl önce 2 Ağustos 1980 tarihinde kahpe kurşunlara  kurban verdik.

Oysa bir ay daha yaşamış olsa, bugün belkide aramızda yine kalem sallıyor, bilgi ve birikimi ile Tarsus’a hizmet üretecetiyor olacaktı..

HAYALİ HASAN YAVAŞ...

İlk bakışta isim bile bazılarının garibine gelebilir.. Hayali derken bu değerli fahri hemşehrimiz hayal gibi değil dimdik duruşuyla, efendiliği, vatan, millet sevgisiyle tanınmıştır.

Bu değerli abimizi bugünbir kez daha  anlatmamın nedeni, kendisini unutamadığımızdandır..

Bizim de kaybettiğimiz insanlar var, hem de  çok sevdiğimiz..

 Tarsus’ta uzun yıllar gazetecilik ve köşe yazarlığı yapan Hayali Hasan Yavaş  2 Ağustos 1980 tarihinde kahpe  kurşunlara hedef olarak aramızdan ayrılmıştır.

Vatanını, milletini çok seven bir şahsiyetti Hayali abimiz...

Bugün yeni nesil kendisini pek tanımaz. O nedenle Hayali Hasan Yavaş  hakkında kısa bilgiler vererek onu yeni nesile de tanıtmak istiyorum.

1933 yılında Van ilinde dünyaya gelmiştir. Babası Hamit bey, annesi İkbal hanımdır.

İlk orta, lise  tahsilini Van’da yapmıştır. Erkek Sanat Okulu mezunudur.. İlk yazısı 28.12.1948 tarihinde Van Sesi gazetesinde yayımlanmıştır.

Merhum Kemal Tursunbay’ın sahipliğini yaptığı eski Tarsus gazetesinde NOKTA sütununda günlük yazılar yazmış, aynı zamanda Yurt Şairleri ve Gönülden    sesler "   köşesini   yönetmiştir . Evliliğinden üç çocuğu olmuştur.

Mersin’ de 1980 yılına kadar Ticaret   Bakanlığı   Bölge  Ticaret  müdür   Muavinliği,   Müdür  vekilliği  ve   son   olarak  da  Bölge  Müdürlüğü   görevini  başarı   ile  yürütmekte  olan Hayali  Hasan  Yavaş,  memuriyetindeki   hizmet  süresini   doldurarak   kendi  isteği   ile  emekliye  ayrılmıştır.

Tarsus’ta   basının duayenlerinden üstadımız Tevfik Urbay tarafından 1980’li yıllarda yayımlanan   Zafer   gazetesi,   Hayali   Hasan    Yavaş   emekliye   ayrıldığında   şu   satırları   yazmıştır:  "Yıllardan   beri gazetemizin   ilk  yayın   hayatına   atıldığı  günlerde  Hayali  Hasan   Yavaş,   "Kalemin   Ucundan"   başlığı  altında   bir   süre  günlük  yazılar, "noktacık"  sütunundan   hicivler yazmıştır. "

 Aslen Van’lı olmasına rağmen bir Tarsus’ludan daha çok Tarsus sevgisiyle dolu olan Şair  ve   yazar  Hayali  Hasan  Yavaş  1980 döneminin kargaşalı dönemlerinde ve hergün siyasi cinayetlerin işlendiği bir anda  evine  giderken  öldürülmüştür.  Katiller  olaydan  sonra   firar  ettiler,  olayın  nedeni  ise  sadece siyasi olarak hafı zalarda kaldı. Oysa Hayali’nin kimseyle bir düşmanlığı yoktu.

Ne acıdır ki,  Hayali   Hasan   Yavaş,   evine   giderken,   evine  kısa   bir  mesafe kala silahlı   kişilerin   saldırısına  uğramış   ve   aldığı  kurşun   yaralarıyla  ağır  yaralanmış, ilk önce  Tarsus   Devlet  Hastanesi’ ne  kaldırılmış   ve  Tarsus   Devlet   Hastanesi’ nde  doktor  olmadığı  için  hemen   Adana  Tıp  Fakültesi  Numune  Hastanesi’ ne    götürülmüşse de  orada hayatını  kaybetmiştir.

Evet..Hayali   Hasan   Yavaş  yıllar  evvel,  ilk  yazılarına   Radyo  mecmuasında   başlamış  ve  daha  sonra   Türkiye’ nin   bir  çok  gazetelerinde   makaleleri  ve   şiirleri   neşredilmiştir.

Vatan, millet sevdalısı, milliyetçi bir insan olan Hayali Hasan Yavaş’ın hatırasını yaşatmak ve Tarsus’lu şairler içindeki yerini korumak için Tarsus belediyesi tarafından Stad ile Meslek Lisesi arasındaki Kültür sokağına  bir portresi yaptırılmıştır.

2 Ağustos  1980 ‘de öldürülen Hayali Hasan Yavaş’ın Tarsus Şehir mezarlığındaki kabri çalılarla kaplanmış, otların arasında kaybolmak üzereyken yine bir gazeteci yazar ağabeyimiz olan Orhan Kır, Abdullah Tufan, Mehmet Örsel, Halil Aksoy gibi şair dostları ve Mermerciler, Briketçiler Odası başkanı Mehmet Sorar’ın desteğiyle mermerden yaptırılmış, temizlenmiş, ortaya çıkarılmıştır.

İşte bu değerli basın şehidi abimizi  ben 14-15’li yaşlarda tanımıştım. Kendisine o zamanki Tarsus gazetesinin kapısında hergün Yenises gazetesini verir, hal hatır sorardım.

Kahpece öldürüldüğünü duyduğumda ne kadar üzülmüş, gözlerimden yaşlar süzülmüştü.

Ancak, aynı ortamda bulunan Abdullah Tufan abimizin anlattıkları gerçekten acı vericiydi.

"1980 yılının o sancılı dönemlerinde benim işyerim şimdiki Garanti Bankasının yanındaydı. Bu mıntıka bir grubun  etkisi altındaydı. Makam mevkii ise başkasının denetimindeydi. Sağ-sol olayları yüzünden birçok bölge sanki kurtarılmış alan gibiydi ve  farklı görüşten olan insanlar ters görüşteki insanların  hakim olduğu mahalle ve semtlere giremiyordu.

Benim işyerime de  daha önce sık sık uğrayan Hayali kardeşim, olaylar artınca gelemez olmuştu. Nedenini sorduğumda "Abdullah hocam, ortam gergin, bir de biz üzerine gitmeyelim. Güvenlik açısından oralar uygun değil. Kusura bakma bu nedenden dolayı gelemiyorum. Ama seni çok seviyorum" demişti.

Sonra 2 Ağustos  1980 tarihinde çok acı bir olay sonrası öldürüldüğünü duydum. Bende aynı güvenlik zaafı yüzünden çok istememe rağmen Hayali’nin cenaze törenine katılamadım. Bu nedenle o günden bu yana içimde bir uhde kalmıştır. Bunun acısını ve üzüntüsünü hala yaşıyorum" derken bugünkü gençliğinde 1980 ve öncesi durum hakkında neler olduğunu bilmesini isterim.

İşte biz şairler ve yazarlar yazılarımızla, şiirlerimizle yaşamaya çalışırken Hayali Hasan Yavaş abimizde şiirleriyle bugün aramızda yaşıyor…

Bir kez daha kendisini saygı ve rahmetle anıyoruz.

**